20 Mayıs 2013 Pazartesi

Ölmeyelim !




   Ya ben ölümden çok korkuyorum herkes gibi.İşte ölürken canımın çok acıması falan.Birde öteki taraf var.En çok gömüldüğün gün mesela.Bilmediğin bir yere gidiyorsun.Ne çeşit varlıklar var ne bekliyor.Çok korkunç.Ha ama ikinci gün yine iyi.Bazı şeylere alışırsın.Ama ilk gün yadırgarsın ya.İlahisi bile var oğlumm!Hem niye ölüyoruz ki ?Yaratıl dünyaya gel , öl , diğer tarafta ebeni gör falan.Oyun mu oynuyoruz ya.En baştan beri cennette kalsalarmış bu insanlar işte ne olurdu ki ?Hatta diyorum ki şöyle dünyadaki bütün insanlar toplansak, elele tutuşup Tanrı ya 'Ölmeyelim' diye yalvarsak?İşe yarar mı ki?Belki olur yani büyük bir enerji olur tüm insan alemi tarafından ve Tanrı da kabul edebilir.
   Ergenlik dönemindeyken sebep neydi hatırlamıyorum ama ölmeye karar vermiştim.Ama nasıl?Canım acıyacak diye korkuyorum ve bu yüzden fazla canım acımadan ölmeliydim.Küçük bir araştırma yaptım en çok silahla ölmek daha kolay gibiydi.Ama silah yok ki.Olsa da o tetiği çekecek göt yok bende.Ben de hap içerek ölmeye karar verdim.İki kutu hapı içtim ben.O günde bir yere gitmem gerekiyordu.Salak ben önce hapları içtim sonra gittim.Ya filmlerdeki gibi gece intihar edip yatağında uzansana işte.Şöyle elimde ilaç kutuları falan karizmatik bir ölüm yaşayayım diye aklıma gelmedi.İşte içtim ve yola çıktım.Allah ım dışarsı nasıl sıcak ama.Çıktıktan on dakika sonra bende bişeyler başladı.Yürüyemiyorum halim yok falan.Yolda da bir arkadaşa rastladım.Bişeyler anlatıyor ama hayır ben anlamıyorum.Sonra dedim öleceğim ben galiba gideyim de evde öleyim bari diye geri döndüm.Eve gelir gelmez kendimi lavaboya attım.ne var ne yok kustum.Geçtim yatağa..Sonrasını hatırlamıyorum.Bayılmış olabilirim.Gözümü gece yarısı evdekilerin bişeyler demesiyle açtım.Sadece midem ağrıyor diyebildim.Aslında bıktım lan hepinizden ölüyorum işte diyebilirdim ama demedim.Hastaneye götürdüler ama nasıl gittiğimizi hatırlamıyorum.Acil de doktor neyin var diyor 'midem' diyorum.Adam da mideme bastırıyor daha çok kusasım geliyor yüzüne.Hiç birşey yapmadı.Bir sürü ilaç yazdı gönderdi.Yine eve nasıl geldiğimi hatırlamıyorum.Geldiğimizde yattım.Sonra bi ara kalktım nasıl acı çekiyorum.Lavaboya gittim yine kustum.Baktım kan geliyor dedim ölüyorum ben.Öyle acıyor ki canım Tanrı ya geçsin artık ölmeyeyim diye yalvarıyorum.Çok tuhaf ölmek istiyorsun ama canın o kadar tatlı ki ölmekten vazgeçiyorsun.Sonra lavaboda uyuyakalmışım galiba.Ertesi günde bir halsizlik falan var.
  Gece telefon geldi.Bir akrabamız trafik kazasında ölmüş.Benim ölmek istediğim gün.Çok tuhaftı ben ölmek isterken onun ölmemesi gerekirken çünkü arkasında iki küçük kız çocuğu bırakmıştı ve ölmüştü.Hala aklıma gelir ve anlayamam bu durumu.Bana ders gibi birşeydi.
  Bir hafta duyularım sikilmiş bir şekilde yaşadım.Bütün kokular bütün tatlar aynı ve iğrenç.O günden beri hap içemiyorum.Yanımda biri içse bile midem o gün ki gibi bulanıyor.Yani ölmeye karar verdiyseniz eğer sakın ilaç falan içmeyin.Öyle filmlerdeki gibi yatağında uyur gibi bir ölüm olmuyor..

0 yorum:

Yorum Gönder