9 Mayıs 2014 Cuma

    Epeydir yazmıyorum.Sanki çok umrunuzda.Sanki çok okuyan var.Neyse önemli de değil.Zaten ben bu blogu anlatamadıklarımı yazmak için açmıştım.Zaten önemli olan iç güzellik.Yok lan okuyun istiyorum.Ne bileyim bana akıl fikir verin istiyorum.
    Hiç bişey olmuyor bu aralar.Okula git eve gel.Çok sikko bi hayatım var.Finallere bir hafta kaldı ve ben götüme takmıyorum.Muhasebeden aldığım 85 in havasındayım sanırım.Şimdi neyime güveniyorsam bir özgüven patlaması yaşıyorum.
    Ev arkadaşım olan Ruhsuz dan nefret ediyorum.Kız kafayı yemiş.Bir ağlıyor bir gülüyor sürekli onunla ilgilenelim istiyor.Sonra salak salak tripler atıyor.Aynı evde bize selam sabah vermiyor.Şeytan diyor döv.Ama dövemem döverim.Ben zaten böyle laf sokmaya gelince dil kürek kadar ama bir gün bi sopa yiyecem birinden görcem.Neyime güveniyorsam ufacık tefecik içi dolu turşucuk bir kızım.Zaten kız ayı gibi.Bir de geçen uykudan uyandım kız evde yok sanıyorum evin içinde 'Gerizekalı siktirgitsin bu evden onun tribini mi çekecem' falan diye bağırırken arkamı döndüğümde kız dikiliyordu.İyi dövmedi.
  Ama diğer kızı Kıvırcık ı çok seviyorum.Kısa sürede kız elim kolu ayağım oldu.Gerçi bi kaç kişi ona yemek yaptırıp bulaşık yıkattırmamı duyunca kızı kullandığımı söyledi ama hayır.Asla!Yapar mıyım ben hiç öyle şey

3 yorum:

Havva Peynirci dedi ki...

amannnn taktığın şeye bak!

9 Mayıs 2014 22:48
Spot Işığını Arayan Kız dedi ki...

Ben biraz blogunu okuyayım da akıl fikir verme boyutuna geleyim. :)

10 Mayıs 2014 00:57
alis dedi ki...

ev arkadaşları insanın hayatını çok kolaylaştırabilecekleri gibi, cehenneme de çevirebiliyorlar:/
en iyisi geçici olduğunu düşünüp pek kafaya takmamak bence.
bu arada okunmadığını sanma; yazdığın için sana teşekkür ettim, bi bak istersen;)

10 Mayıs 2014 15:48

Yorum Gönder