11 Ekim 2014 Cumartesi

Beyaz Diş

Şuan kendimi pek bi mutsuz hissettim.Hani şöyle acısız bir ölüm şekli olsa öldürüvereceğim kendimi.Bir kaç saat önce Kütahya ya geldim.Eşyalarımı yerleştirmeye başladım ve sonra vazgeçtim.Dağınık bir odanın ortasında oturuyorum öyle.Biri gelse beni bulamayacak o derece.Kafamda dağınık zaten.Nedensiz bir bunalıma girdim birden bire.Böyle mala bağladım.Bir yandan sevgili Cem Adrian unutursun unutursun diyor.Ve kapım cereyan yapıp tuhaf sesler çıkarıyor acayip tırstım şuan.

Oysa ben pek bi mutlu idim.Çünkü biriyle tanıştım.O gün kardeşim Rapunzel ile gezip tozduktan sonra bir yerde oturalım dedik.Oturduk anlatıyoruz konuşuyoruz.Sonradan farkettim ki karşımda bir adam öküz gibi bakıyor.Bembeyaz dişlerini beni utandırmak istercesine gösteriyor  falan.Bu yüzden bunun adını Beyaz yapmaya karar verdim.Neyse bende bakıyorum.Sonra bunu oyuna çevirdik.Birbirimizi duyuyorduk ve gözünü kırpanın kaybettiğini söylüyorduk.Tabi kaybeden hep ben oldum.Ben böyle aptal aptal havalanıp kardeşime birşey anlatıyormuş gibi yaparak ona bakarken masaya dayamak istediğim dirseğim şapşik bir şekilde düştü.O da güldü.Biz böyle bakışırken Rapunzel bakışacağınıza tanışın dedi.Onun da yanında arkadaşı var.

Neyse biz tanıştık falan meğer adam beni köprüde görmüş bakmışım bide ona ama ben hiç farketmedim.O da takip etmiş bizim gittiğimiz yere gelmiş.Ama olmaz tipim değil ki.Gerçi hep böyle başta tipim mipim değil dediklerime sonradan köpek gibi sevmişliğim var.Neyse işte bu sürekli mesaj atıyor arıyor günlerdir.Ben cevap vermiyorum.Sonra noldu anlamadım.Bundan mesaj geldi sevgilim olur musun gibilerinden.Ben de evet dedim ama niye dedim bilmiyorum.

Yalnız kalmaktan mı korkuyorum ne.Psikolojime sıçayım


1 yorum:

Helene dedi ki...

:D
kızım hala komiksin.
özlemişim

13 Ekim 2014 02:25

Yorum Gönder