14 Ekim 2014 Salı

Sevemedim ben bugünü



   Sevemedim ben bugünü ya.Kaç gündür okula gitmiyorum bugün hasta hasta erken kalkması o kadar zor geldi ki.Gerçi bu durumun hasta olmamla bi ilgisi yok.Ben normalde de erken kalkamıyorum.Ve erken kalkanlara imrenirken aynı zamanda nefrette ediyorum.Allah tan Kıvırcık var.Yazık kızın dersi 12 de benim için erken kalkıp beni uyandırıyor.

  Bugün işte neden erken kalkmak zorundayım diye lanet ederek uyandım.Geceden plandığım gri kazağı ve kot pantolonumu giydim.Ayakkabı olarak gri elbette topuklu tabi ki seksi ayakkabılarımı giyecektim ki bulamadım.Kıvırcık la evin her odasını yatakların altına , hatta tuvalete bile baktık ama bulamadım.O kadar sinir oldum ki ağlayacaktım valla.Annemi yengemi anneannemi bile aradım acaba onlarda mı kaldı diye ama o kadar eminim ki burda olduğundan ki Kıvırcık ta emin.Zaten ne oluyor bilmiyorum bu aralar.Sürekli bişeyim kayboluyor.Daha haftalar önce yine bir ayakkabımı bulamadım.Bizim evden çıktı.

  Cinler mi periler mi musallat oldu acaba?Ama bu sefer çok ileri gittiler.O benim en çok sevdiğim ayakkabımdı.İstedikleri herşeyi götürebilirlerdi bu evden , hatta Kıvırcık ı bile götürebilirlerdi ama o ayakkabılarımı götürmeyeceklerdi.Bana bunu yapamazdılar.Yani canım o kadar mı nefret ediyorsunuz benden?Ben size ne yaptım da benim böylesine taşak geçiyorsunuz?

  Böyle üzüle üzüle okula gittim.Derste sürekli ayakkabımın hayaliyle durdum.Lan birde nasıl hastayım.Salya sümük.Bir burnumu çekiyorum o sessiz sınıfta hey maşaalah fil gibi mübarek.Sanki burnumda gergedan var.Zaten sınıfta da bir Allah ın kulu beni sevmiyor kesin dalga geçmişlerdir benimle götler.

  Ama neyseki 2. derste anneannem aradı.Ayakkabım ondaymış çok sevindim.Ama hala hastayım.İyileşeyim artık Allah ım nolur ya.